Home / Nieuws / Aardige jongens 036 - 533 15 00
 

VOO Nieuwsbrief

Altijd op de hoogte van nieuws, ledenbijeenkomsten en activiteiten? Abonneer u op onze nieuwsbrief.

Aardige jongens

17 mei 2018
Auteur: drs. Bas Huijbers
News

Het is tien uur 's avonds als ik op een hoek van de straat sta te praten met een vriend. Er komt een kerel voorbij lopen, met zijn gezicht verborgen onder zijn pet en in zijn kraag. Zo'n type waarbij je direct op je hoede bent. Hij loopt voorbij en draait zich dan ineens naar me toe. ‘Hé, meester!’

Ik herken zijn gezicht, maar ik moest wel even diep in mijn geheugen graven waarvan. We praten wat, maar in mijn hoofd blijft de vraag rondspoken of hij geen crimineel is geworden en dus vraag ik het maar op de man af. ‘En, ben je nog op het rechte pad? Want toen onze wegen scheidden, ging het niet zo goed met je.’ Hij moet even lachen. Het gaat goed, hij gaat weer naar school, woont bij zijn ouders en heeft binnenkort zijn eerste gevecht. Hij was net wezen trainen. ‘Komt u kijken, meester?’

‘En, ben je nog
op het rechte pad?’


Vier jaar daarvoor: Mets komt de klas in. Ik ken de meeste leerlingen nog niet. Maar hem herken ik wel. Hij was me opgevallen doordat hij eerder een conflict had met de buschauffeur. Als ik de klas rondga en iedereen een hand schud, kijkt hij weg. Een tijdje later leunt hij achterover, op twee poten van zijn stoel. Ik loop naar hem toe en vraag rustig of hij op vier poten wil gaan zitten. Weer een tijdje later loop ik naar hem toe en vraag of hij wil beginnen met het maken van de opdracht. Dan zegt hij iets binnensmonds, waarop ik hem vraag dat te herhalen. Hij wil het niet herhalen omdat hij ook wel weet dat de docent uitschelden, gevolgen heeft. In plaats daarvan zegt hij dat docenten hem altijd moeten hebben. Het lukt me nog om de boel te sussen, maar terwijl ik wegloop zegt hij - hard genoeg - een equivalent van klootzak, in straattaal. Ik stuur hem de klas uit.

De vriend waarmee ik stond te praten, was er al vandoor gegaan. Net als mijn oud-leerling Mets. Ik stond nog na te gloeien van het gesprek. Mets had het schooljaar nooit afgemaakt en was van school gegaan. Ik weet dat ik destijds de volgende les begon met hem een stevige handdruk te geven. Hij mocht het van mij elke les weer opnieuw proberen, om gewoon mooi werk te maken en goed mee te doen. Je bent als docent en leerling in het leven een periode tot elkaar veroordeeld en zo reis je samen een tijdje op. Tijdens dat reizen moet je als docent een relatie aan gaan met je leerlingen. Pas als die relatie er is, begint het leren. Als de wegen daarna scheiden, hoop je als docent dat je leerlingen wat van jouw wijsheden hebben opgepikt. Ik kon die avond met Mets een goed gesprek voeren, gewoon als twee gelijkwaardige mensen, met vergelijkbare waarden. Ik denk dat onze wegen zich nog wel vaker zullen kruisen. 

Bas Huijbers (41) is vader van drie kinderen en docent bij Vox-klassen, een nieuw onderwijsinitiatief waar leerlingen van vmbo t/m vwo aan uitdagende leerprojecten werken. Vox is een initiatief van de openbare scholengroep Voortgezet Onderwijs van Amsterdam.

Meer Bas? Bekijk ook zijn blog op bashuijbers.blogspot.nl

Idealisten. U ook?

Bent u een idealist die wil kennismaken met de Vereniging Openbaar Onderwijs? Vraag dan het proeflidmaatschap aan voor een jaar, voor maar 15 euro. U abonneert zich dan op het magazine Onze School. Als welkomstgeschenk sturen wij u een mooi notitieboekje toe.

Neem een abonnement

 

 

Naar boven

Deel |