Home / Nieuws / Ouders laten zich niet gek maken 036 - 533 15 00
 

VOO Nieuwsbrief

Altijd op de hoogte van nieuws, ledenbijeenkomsten en activiteiten? Abonneer u op onze nieuwsbrief.

Ouders laten zich niet gek maken

30 mei 2017
Auteur: Michiel Jongewaard
News

Kwaliteitsverschillen tussen scholen worden volgens de Onderwijsinspectie steeds groter. De druk op ouders om de juiste schoolkeuze te maken, zou toenemen. Toch zijn die verschillen niet hun grootste zorg. Zij willen hun kind iets anders meegeven, vertellen vijf ouders aan Onze School.

Zoveel mensen, zoveel wensen: dat geldt zeker voor ouders die een school voor hun kind moeten kiezen. In Nederland valt er dan ook wel wat te kiezen. Maar het zijn vooral hoogopgeleide ouders die daarbij noten op hun zang hebben, hoor je vaak. Om hun kind de beste start te geven, gaan zij op zoek naar goed scorende scholen, zegt socioloog Thijs Bol van de Universiteit van Amsterdam, die is gespecialiseerd in onderwijsongelijkheid. 'Als ouders nog selectiever kijken, zullen de verschillen alleen maar groeien', reageerde hij op het net verschenen Onderwijsverslag.


Zij hebben een hoger rendement

Jantine Heuvelink, predikant van de Amsterdamse Oranjekerk, koos voor haar dochter Irene (5) na een uitgebreide zoektocht voor de openbare Montessorischool De Scholekster, vlakbij huis. ‘De twee dingen die wij belangrijk vonden, waren dat de school dichtbij is én divers qua samenstelling. Dat laatste komt omdat ik zelf in een dorp ben opgegroeid. Ik vind dat als je Amsterdam echt wil meemaken, de school je kans is om al die kleur en diversiteit te ervaren. Tijdens een open dag vroeg iemand naar de Citoscores. De directeur sloeg wat mij betreft de spijker op zijn kop. Mevrouw, zei hij, “kijkt u om u heen, wat denkt u? Maar het zegt niets over onze kwaliteit. Want als kinderen op de naastgelegen school de Avonturijn, die met 4 jaar nog nauwelijks Nederlands spreken, uiteindelijk naar vmbo-tl gaan, heeft die school een hoger rendement dan wij.” Heel goed. Maar deze school werd het dus niet, omdat onze kinderen al genoeg met andere hoogopgeleide blanke kinderen in aanraking komen. Dat is niet de winst van het onderwijs. Ik wil dat onze kinderen met iedereen leren omgaan.’


Zo kom je uit je comfortzone

Anne Maaskant, psycholoog, heeft door een verhuizing al twee keer een basisschool voor Sabijn (6) gekozen. Dat moest beide keren vooral een school in de buurt zijn, want met drie kinderen zijn korte afstanden wel zo prettig. ‘In Amsterdam was dat voor ons ook al van belang. We woonden in de Indische buurt en bij ons om de hoek zat de J.P. Coenschool. Een vrij zwarte school, daar hebben we eerlijk gezegd even over getwijfeld. Het hielp dat we echt een persoonlijke rondleiding kregen van een superleuke adjunct-directeur. Dat sprak ons enorm aan. Op de school in de Watergraafsmeer waar we gingen kijken, was je een van de 200 ouders die kwamen kijken. En ik vond het eigenlijk ook wel een goed experiment om buiten je eigen comfortzone te komen en met kinderen en ouders met een andere achtergrond om te gaan. En dat beviel echt prima, het was een hartelijke school. In Nuenen werden we op de openbare Dassenburcht dus wel even verblind door de blankheid van de kinderen.’

Onderzoekers van de Universiteit Maastricht deden eind vorig jaar op verzoek van de Tweede Kamer onderzoek naar schoolkeuzemotieven van ouders. Aanleiding was het voornemen van staatssecretaris Sander Dekker om het voor ouders makkelijker te maken nieuwe scholen te stichten. Op katholieke scholen antwoordde dit schooljaar maar liefst de helft van de ouders de openbare school als een interessant alternatief te zien. Dat gold ook voor een kwart van de ouders op christelijke scholen. De onderzoekers concludeerden dat verreweg de meeste ouders ‘alles in aanmerking genomen’ de voorkeur gaven aan ‘een openbare school met ontwikkelingsgericht onderwijs en veel aandacht voor sociaal-emotionele vorming’.


Niet zo hoogdravend

Jantine bezocht meerdere basisscholen, waaronder ook de oecumenische basisschool De Rivieren. ‘Die school zou voor ons de passende school zijn. Wat mij daar heel erg aanstond, was de dagopening waar wordt gepraat over levensthema’s, met de populatie van de school in het achterhoofd. Veel kinderen zijn moslim, dus daar besteden ze ook aandacht aan. Alleen stond de school dus niet in onze buurt. Op een andere openbare school vroeg ik hoe ze omgaan met levensbeschouwing. De directeur was zichtbaar ongemakkelijk. Als er een aanslag plaatsvindt, wordt het wel besproken, maar verder moest het vooral buiten beschouwing blijven. Dat vond ik beperkt. Op De Scholekster reageren ze bovendien positief op mijn werk. De sfeer is open en verder niet hoogdravend, dat vind ik fijn.’


Daar zijn wij tevreden mee

‘Schoolresultaten zijn wel belangrijk’, zegt Anne Maaskant, ‘maar ik geloof er heilig in dat er uit een kind komt wat erin zit. Dus ik kies echt niet voor een school als die een paar tienden hoger scoort. Wij hebben wel eens discussie over wanneer je bijvoorbeeld voor bijles of begeleiding zou kiezen. Stel dat je merkt dat je kind het moeilijk heeft. Je kunt zeggen ‘nee, dat doen we niet, ze doen wat ze doen en daar zijn wij gewoon tevreden mee.’ Maar een beetje extra stimulans zou kunnen helpen om de school wat makkelijker te maken. Maar goed, belangrijk is dat je kind er gelukkig van wordt. Zolang ze het goed doen en blij zijn, en de juf is tevreden, hoef ik me er nog niet heel actief mee te bemoeien.’


Het leek een bende

Kies je als ouder nog zelf de basisschool voor je kind, bij het voortgezet onderwijs ligt dat anders. Volgens Eline van Hunen en Bram Nieuwenhuis uit Utrecht moest vooral hun dochter Mare (11) op zoek naar een school voor zichzelf. Eline: ‘Zo zag zij het en wij ook. We hebben met haar eindeloos veel open dagen bezocht die allemaal in dezelfde periode vielen. Mare heeft zelf criteria bedacht waaraan haar nieuwe school moest voldoen: niet te veel huiswerk, onderwijs in domeinen en de reistijd mocht niet te lang zijn. Uiteindelijk kwamen we bij Unic uit, een school met een vernieuwend onderwijssysteem.’ Bram was eerst sceptisch. ‘Klassikaal onderwijs is voor mij herkenbaar. Deze school kwam over als een flinke bende. Maar het leeft meer en de kinderen waren heel open. Dat sprak me aan; je moet toch ook ontdekken wat je kwaliteiten zijn. Daar heb je ruimte voor nodig.’

Voor Bas van der Krogt, vader van Myrthe (11), leverde de keuze voor het voortgezet onderwijs juist minder hoofdbrekens op. 'Myrthe is erg op haar plek op de vrije school Mareland in Leiden. Wij hebben destijds die keuze gemaakt vanuit ons beeld van Myrthe. Uiteraard speelde kwaliteit een rol, maar doorslaggevend was toch de sfeer en de nabijheid. Ze gaat na de zomer dus naar het Marecollege, ook een vrije school. Onze keuze heeft meer met gevoel te maken: kan ze er aarden, op deze school?'


Voor ons als ouders niet zo interessant

‘Ik vind dat de inspectie een beperkte blik heeft bij de beoordeling van scholen’, besluit Eline. ‘Dat gaat vooral over kennis en minder over sociale vaardigheden. Leuk als een school goed is, maar voor ouders is dat dus eigenlijk niet zo interessant.’ Een school kiezen levert stress op, maar dat wordt niet zozeer veroorzaakt door het schooladvies. ‘Er hangt veel vanaf', zegt Bram. 'Maar Unic lijkt een prima school die opleidt voor de toekomst. En je moet het uiteindelijk toch van je vaardigheden hebben. Eline lacht hard: ‘Wat mij trouwens een enorme opluchting gaf, was dat het de keuze is van mijn dochter.’
 

Idealisten. U ook?

Bent u een idealist die wil kennismaken met de Vereniging Openbaar Onderwijs? Vraag dan het proeflidmaatschap aan voor een jaar, voor maar 15 euro. U abonneert zich dan op het magazine Onze School. Als welkomstgeschenk sturen wij u een mooi notitieboekje toe.

Neem een abonnement

 


Naar boven

Deel |