Reacties (6)

• Natuurlijk gaan de bezuinigingen ten koste van ALLE kinderen!! Kinderen van speciaal onderwijs die terug naar reguliere scholen gaan krijgen niet voldoende aandacht, gevolg: ontregelde kinderen die flippen e.d. De leerkracht moet deze zorgkinderen op deze momenten rustig krijgen waardoor de rest er voor spek en bonen bij zit. Laat staan al het papierwerk dat erbij komt. Ik werk in het speciaal onderwijs en heb in het regulier onderwijs gewerkt, ook heb ik de master opleiding; lukt het mij alles goed te laten reilen en zeilen straks in de veel te grote klassen met nog al deze zorgleerlingen erbij??...NEE!!! Hoe moet het dan met al die andere leerkrachten in het basisonderwijs die deze extra opleiding (handvatten) niet hebben en niet de ervaring van speciaal onderwijs, terwijl ze ook nog klassen van 30 kids hebben...Ja Marja; ga zo door! .....................

  Irene | 3 april 2011 13:35

• Ik dacht ga ik een zakelijk verhaal schrijven over feiten of over gevoel. Ze zijn uiteraard niet los te koppelen van elkaar.. dus een poging............... De huidige plannen binnen het onderwijs doen dit helaas wel. Ons feit: je krijgt een zwaar spastisch kind met een ontwikkelingsachterstand.. Gevoel verdriet/ontreddering en grote onzekerheid voor de toekomst.. Gelukkig.. FEIT we leven in een land waar kinderen zich zo goed mogelijk mogen ontwikkelen ieder op zijn of haar niveau.. GEVOEL.. dat er nog toekomst is en met je mee wordt gedacht.. De nieuwe FEITEN liegen er niet om.. je kind mag en kan niet meer ontwikkelen op zijn of haar niveau.. GEVOEL: totale onmacht en ongeloof dat iets wat er is opgebouwd totaal afgebroken lijkt te gaan worden.. FEITEN: er moet bezuinigd worden maar met of zonder GEVOEL!!!!! een Moeder.. waarvan het feit is dat je levenslang hebt met een diep gevoel voor je kind(eren)

  willy Bergwerff | 1 maart 2011 15:53

• Ik ben het helemaal met de schrijfster van de eerste reactie eens! Je kiest niet voor een gehandicapt kind. Daarbij beseffen veel mensen niet, dat je als gezin eigenlijk autistisch méé moet worden, om het allemaal dragelijk te maken en in goede banen te leiden. Ik heb 4 kinderen, waarvan 3 met ASS (autisme spectrum stoornis) en dat is heftig! Bezoek ontvangen doe je niet zo gauw, en op bezoek ga je liever helemaal niet. Ook de vakanties zijn altijd uitgelopen op een drama, en zonder de veiligheid van thuis dus écht niet leuk!

  Ina | 23 februari 2011 10:17

• Mijn jongste zoon (15) zit -met rugzak- in het 3e leerjaar van het VO. Hij heeft net een schoolwisseling achter de rug. Helaas gaat hij het op z'n huidige school ook niet redden, deels door het slechte onderwijs en deels door de falende begeleiding. Ik ben een andere school aan het zoeken, in de hoop dat het daar beter zal gaan. Maar als die toekomstige school in augustus 2012 (dus eigenlijk al over een jaar) zegt de zorg niet meer te kunnen of willen bieden, moet ik wéér op zoek naar een andere school. Een zeer onwenselijke situatie!

  Ina | 23 februari 2011 0:28

• Ik ben erg benieuwd hoe groot de regio’s zullen gaan worden als het gaat om het zoeken naar een school die de beste zorg aan mijn kind denkt te kunnen geven. En wat, als er geen enkele school is die die zorg kan of wil bieden? Of als er geen acceptabele school is waar ik als ouder voor zou kiezen? Hoe wordt daar straks invulling aan gegeven? Heb ik als ouder daar nog wel een stem in?

  Ina | 23 februari 2011 0:13

• Tja.. ik heb er tijdens mijn zwangerschap en als moeder natuurlijk altijd van gedroomd dat mijn kind gehandicapt is, dat ze behoorlijk autistisch is leek me ook zó leuk, oja en ook nog een zware vorm van ADHD heeft is altijd een feestje, altijd al gewenst dat ze dagelijks met een bus gehaald word, i.p.v. haar gezellig zelf naar school te brengen. Ook was het natuurlijk de wens van mij als ouder dat mijn kind eigenlijk geen vriendinnetjes kan maken, moeilijk contact maakt, over haar toeren raakt van het minste geringste, niet tegen geluiden kan, met ruim 5,5 nog niet zindelijk is, nog in een buggy zit enz....Ja wij als ouders van gehandicapte / beperkte kinderen vinden het gewéldig dat we gebruik moeten maken van het speciaal onderwijs. Van deze "luxe" positie hebben wij natuurlijk altijd al gedroomd. Tenminste..dat is wat de minister lijkt te denken.... Hebben jullie enig idee hoe moeilijk het is als je kind afwijkt, als het zich níet goed ontwikkeld, een ziekte, afwijking of handicap(s) heeft. Hebben jullie enig idee hoeveel tijd het kost om dat te verwerken, hoe moeilijk het is dat je als ouder 'levenslang' hebt en dat je je kind nooit echt kan loslaten. Dat je kind altijd een 'kind' blijft en nooit volledig op eigen benen zal komen te staan.. Hebben jullie enig idee hoeveel pijn het doet als je je kind dagelijks ziet knokken om haar hoofdje boven water te houden en niet te verdrinken in alle ingewikkelde regels, prikkels en eisen van de samenleving. Hebben jullie enig idee hoeveel ik van haar houd en hoe graag ik wil dat ze dezelfde kansen krijgt als mijn gezonde kind... Hebben jullie enig idee hoe kwetsend deze insinuaties zijn en hoeveel er kapot gaat met deze bezuinigingen....hebben jullie enig idee? JULLIE HEBBEN WERKELIJK GÉÉN IDEE!

  ...D | 20 februari 2011 8:43